0 artikelen|€ 0,00

BLOG: Klimmen tegen MS

1 juni 2017

Hoe het begon:

Ik ben Max de Boer, sport is mijn lust en mijn leven.

Via mijn school CSG. Diamantlaan in Groningen, kwam ik in aanraking met de actie “klimmen tegen MS.” (Multiple Sclerose).

MS. is een nare ziekte in het centraal zenuwstelsel, die tot op heden niet te genezen is.

Om genezing dichter bij te brengen, is veel onderzoek nodig, en dus veel geld.

Als het lot je treft , de ziekte MS. te hebben, zijn de grenzen van je kunnen al snel bereikt.

Niet kunnen sporten staat voor mij gelijk aan niet kunnen eten, tijdens het sporten krijg ik de rust in mijn hoofd die ik als autist normaal niet heb.

Wedstrijd Judo is mijn sport, ik heb mijn sportieve vorming gehad bij de “Fight game academy “ van Semmy Schild, in Zuidlaren, Semmy heeft een doorzetter van mij gemaakt, je hoeft van Sem niet de beste te zijn, maar hij wil wel dat je je voor 100% in zet, en dat je probeert morgen beter te zijn dan vandaag.

Om passende trainingspartners te krijgen die aansluiten bij de groei die ik in mijn sport doormaak, raakte ik in Zuidlaren aan mijn plafond,nu train ik twee keer in de week bij Dijkmansport in Groningen, en mag op wedstrijden regelmatig het podium bestijgen.

 

Het project:

Het bestuur van de CSG scholen heeft besloten dat van iedere school vijf leerlingen de klim naar de top van de Mont Ventoux mogen maken voor het goede doel ( geld inzamelen voor onderzoek tegen MS.), en faciliteert  dit.

Uit een grote groep gegadigden ben ik gelukkig uitgeloot.

Om deel te mogen nemen, moet je naast inschrijfgeld en verplichte kleding ook €500,- aan sponsoring in brengen, voor een scholier erg veel geld .

Wat ga ik doen:

De bedoeling is dat ik met de racefiets de kale reus ga bedwingen, ik had alleen nog nooit op een racefiets gezeten.

Van mijn opa mag ik zijn oude racefiets lenen, dat was dus snel opgelost.

Op de eerste informatie bijeenkomst van mijn team “Grunn MoveS. CSG schrik ik wel een beetje, de conditie van je zelf en je fiets moet perfect zijn wil je de top kunnen halen.

Er wordt een trainingsschema opgesteld inclusief leren klimmen en dalen in Duitsland , en er volgt een cursus over gezonde voeding, voor, tijdens en na de trainingen.

Gelijk het eerste weekend een rondje met een teamgenoot gefietst, aan het einde nog even bij Bike Centre Dik uit Groningen langs gegaan, Dik bied namelijk de CSG scholen een gratis fietsmeting aan om een perfecte afstelling van je fiets te waarborgen.

 

Het materiaal:

Gelijk na dat ik uitgeloot werd, heeft de plaatselijke krant “De Vriezerpost” een stukje geschreven over mijn actie tegen MS. , en de behoefte aan sponsoring.

Mijn vader bedenkt een aantal acties en zorgt dat deze acties aandacht krijgen.

Net terug van mijn eerste ervaring op de racefiets meld de fietsenmaker Jansen Tweewielers uit Zuidlaren zich, hij had het stukje uit de Vriezerpost gelezen, en wil Opa's racefiets top in orde maken en mij tevens van goede fietskleding voorzien.

Dat ik de kleding niet mag dragen op de Mont Ventoux vond hij niet belangrijk, ook met de training heb je goede kleding nodig, wil je optimaal presteren en van de fietssport kunnen genieten stelt Jansen.

Met de kleding is het nu dik in orde en zie ik er uit als een prof.

Met opa zijn fiets was het een ander verhaal, de afstelling volgens de metingen van Bike Centre Dik, waren niet haalbaar, opa zijn fiets is te groot voor mij.

Jansen tweewielers bood een oplossing aan door een nieuwe Giant racefiets van de goede maat in bruikleen te stellen voor dit project.

Ik ben totaal overdonderd van de hulp en steun die ik krijg, een nieuwe Giant Racefiets om mee te trainen en de Mont Ventoux te beklimmen, ik heb nog nooit een nieuwe fiets gehad, laat staan gedroomd van zo'n dure fiets, het vertrouwen in mij dat Jansen hier mee uitstraalt geeft mij wel een bijzonder gevoel, verwarring maar niet onprettig.

De fiets is fantastisch en een genot om op te rijden, trainingsrondjes van 100 km zijn geen uitzondering meer, en ik voel mij er heerlijk ontspannen bij, simpel op vol vermogen van A. naar B. gaan zonder ergens over na te hoeven denken, alle irritaties en gezeur van de wereld om mij heen, een wereld die mij toch niet begrijpt, van mij af laten waaien, één met mij zelf en één met “mijn”Giant, rust in mijn hoofd.

Dat ik zelf zo'n fiets wil hebben dat staat vast, ik ben de week daar op gelijk gestart met een krantenwijk in ons dorp.

 

De inzameling:

Naast wat stukjes in lokale kranten heb ik op veel plaatsen collectepotjes met een pooster er bij geplaatst.     

Een drukkerij bij ons in het dorp heeft mij gesponsord met 200 flyers “Help Max het onderzoek tegen MS te steunen”, deze zijn op strategische plaatsen uitgedeeld, neergelegd of opgehangen.

Het leuke is dat je dan ineens bedragen voor je actie op je rekening krijgt bijgestort van mensen die je helemaal niet kent.

Bij alle stortingen stonden leuke boodschappen.

De allereerste storting was van €1,-  als toelichting stond er bij , “ik las je folder in de supermarkt, eigenlijk kan ik het niet missen, maar als 81 jarige wilde ik toch wat doen”.

Eerst snapte ik het niet, wat een moeite om één euro over te maken, later drong het tot mij door dat er mogelijk nog vele miljoenen euro's nodig zullen zijn voor MS genezen kan worden, maar het moment van dat ene briljante idee met de oplossing, zal niet meer kosten dan die euro.

Belangrijk is niet wat je kunt doen maar dat je wat doet, ieder naar zijn vermogen en op zijn manier.

Het zelfde gebeurde met de collecte potjes, van vijf eurocent tot tien euro wordt er in gedaan, en je ziet ze langzaam voller worden.

Eén potje bij Dijkmansport waar ik wekelijks mijn judo training doe trok mijn aandacht, er zat een briefje in en dat was geen geld,..... een briefje ????

De volgende keer toch maar nieuwsgierig het potje opengemaakt, op het briefje stond “Dag Max wellicht kunnen wij je met het werk sponsoren, bel me maar op 06....... Mark ( vader van Julian V. ).

Julian traint dus ook bij Dijkmansport, maar ik ken hem niet door mijn autisme durf ik zelf niet te bellen met iemand die ik niet ken, dus doet mijn vader dat voor mij.

Via Mark kregen wij contact met Arnoud van “Voys” die aanbood inruil voor een blog een mooi bedrag te doneren, en als ik ook een blog schrijf over de dag van de klim zelf, op de Mont Ventoux, dan verdubbeld “Voys” het bedrag.

Natuurlijk heeft mijn vader afgesproken dat ik twee blogs schrijf.

 

Bedankt:

Alle sponsors, en in het bijzonder Voys en Jansen tweewielers geven mij het gevoel dat ze vertrouwen in mij hebben en respect voor de manier waarop ik mij inzet voor “klimmen tegen MS.“

ik heb op dit moment ruim €1100,- aan sponsoring mogen ontvangen, maar ben nog lang niet klaar, er kan nog altijd één euro bij, misschien wel net die ene euro die ons een MS. Vrije wereld brengt.

Al maakt het voor de opbrengst niets uit, ik wil op 5 juni twee keer de Mont Ventoux op, één keer voor het goede doel, en één keer voor alle sponsoren die mij zoveel vertrouwen hebben gegeven.

Misschien haal ik het niet om twee keer boven te komen, belangrijk voor mij is dat ik probeer, dat ik geef wat in mijn vermogen ligt.

Wordt vervolgt: